بررسی تأثیر مدیریت منابع انسانی مسئولیت‎پذیر اجتماعی بر آوای اخلاق با نقش میانجی انگیزش

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 کارشناسی ارشد، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

10.30471/rsm.2025.11041.1477

چکیده

چکیده گسترده
مقدمه و اهداف: در دنیای رقابتی امروز، منابع انسانی به‌عنوان یکی از ارکان اصلی سرمایه فکری و اجتماعی، نقش کلیدی در موفقیت سازمان‎ها ایفا می‎کنند. ازاین‌رو، مدیریت منابع انسانی، بر لزوم مدیریت مؤثر سرمایه انسانی درجهت اثربخشی سازمانی تأکید دارد و سرمایه انسانی زمانی تأثیرگذار خواهد بود که در بستری همراه با آموزش، سلامت شغلی و توسعه ارزش‌های اخلاقی رشد یابد. امروزه مسئولیت اجتماعی و مدیریت منابع انسانی به‌عنوان دو مفهوم اساسی در ادبیات مدیریت به هم مرتبط شده‌اند. مدیریت منابع انسانی مسئولیت‌پذیر به‌ویژه در سازمان‌های آموزشی، به‌وسیله ترویج ارزش‌های اجتماعی و اخلاقی می‌تواند انگیزه و شرایط لازم را برای معلمان فراهم کند تا آزادانه و نقادانه نظرات و پیشنهادات خود را در جهت بهبود فرآیندهای آموزشی بیان کنند. هدف از این پژوهش بررسی تأثیر مدیریت منابع انسانی مسئولیت‎پذیر اجتماعی بر آوای اخلاق با نقش میانجی انگیزش معلمان دوره ابتدایی شهرستان شاهین‌شهر بود. امروزه اهمیت آوای اخلاقی در محیط‌های آموزشی به‌ویژه در مدارس به‌طور فزاینده‌ای مورد توجه قرار گرفته است. آوای اخلاقی به‌معنای ابراز نگرانی‌های اخلاقی یا پیشنهادات سازنده درجهت بهبود وضعیت‌های نادرست است که می‌تواند در قالب انتقاد سازنده، پیشنهادات اصلاحی یا اعلام نارضایتی از رفتارهای غیراخلاقی به‌عنوان ابزاری برای اصلاح و ارتقای وضعیت‌ها به‌کار رود. در این راستا، مدیریت منابع انسانی مسئولیت‌پذیر اجتماعی که به‌طورمستقیم با رفتارهای اخلاقی کارکنان در ارتباط است، نقش اساسی در ایجاد فضایی برای ابراز آوای اخلاقی ایفا می‌کند. این نوع از مدیریت منابع انسانی به‌ویژه در سازمان‌های آموزشی به‌وسیله ترویج ارزش‌های اجتماعی و اخلاقی می‌تواند انگیزه و شرایط لازم را برای ابراز نظرات و پیشنهادات در جهت بهبود فرآیندهای آموزشی ایجاد کند و از این طریق به ارتقای کیفیت آموزش کمک نماید. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف کاهش شکاف‌های تحقیقاتی موجود و بررسی روابط ساختاری بین متغیرهای یادشده طراحی و اجرا شد تا مشخص شود که آیا مدیریت منابع انسانی مسئولیت‌پذیر اجتماعی می‌تواند بر آوای اخلاقی معلمان تأثیرگذار باشد و نقش انگیزش معلمان به‌عنوان یک متغیر میانجی در این رابطه چیست؟
روش: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش، شامل 250 نفر از معلمان مدارس ابتدایی شهرستان شاهین‌شهر در سال 1403 بود که تعداد 151 نفر به‌عنوان حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران و به روش نمونه‎گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‎ها پرسش‌نامه استاندارد مدیریت منابع انسانی مسئولیت‎پذیر اجتماعی (اورلیتزکی و سوانسون، 2006)، پرسش‌نامه انگیزش خودمختار (گریوز و همکاران، 2013)، پرسش‌نامه انگیزش کنترل‌شده (گوای و همکاران، 2000) و پرسش‌نامه آوای اخلاقی (لی و همکاران، 2017) بود. مقیاس‌های استفاده شده، از نظر روایی سازه، همگرا و محتوایی معتبر تلقی می‌شوند. پژوهش‌ها و مقالات مختلف نشان داده‌اند که این مقیاس‌ها به‌طور مؤثری مفاهیم مدیریت منابع انسانی مسئولیت‎پذیر اجتماعی، انگیزش خودمختار، انگیزش کنترل‌شده و صدای اخلاقی را اندازه‌گیری کرده‌اند و به نتایج معتبر و قابل اطمینانی منتهی شده‌اند. در پژوهش حاضر، داده‎های جمع‌آوری شده با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS 26 و SMART PLS 3 تجزیه و تحلیل شده است. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده‌ها شامل دو نوع آمار توصیفی و استنباطی است. آمار توصیفی برای تجزیه و تحلیل داده‎های جمعیت شناختی نمونه آماری و آمار استنباطی برای بررسی فرضیات تحقیق استفاده شد.
یافته‎ها: نتایج تحلیل معادلات ساختاری و آزمون سوبل نشان داد که مدیریت منابع انسانی مسئولیت‎پذیر اجتماعی بر آوای اخلاقی معلمان مدارس ابتدایی شهرستان شاهین‌شهر با مقدار T-Value برابر با 210/14، که از 96/1 بزرگ‌تر می‎باشد، تأثیر معناداری دارد. مدیریت منابع انسانی مسئولیت‎پذیر اجتماعی بر انگیزش خودمختار معلمان مدارس ابتدایی شهرستان شاهین‌شهر با مقدار T-Value برابر با 677/21 تأثیر معناداری دارد. مدیریت منابع انسانی مسئولیت‎پذیر اجتماعی بر انگیزش کنترل‌شده معلمان مدارس ابتدایی شهرستان شاهین‌شهر با مقدار T-Value برابر با 474/18 تأثیر معناداری دارد. انگیزش خودمختار بر آوای اخلاقی معلمان شهرستان شاهین‌شهر با T-Value برابر با 099/8 تأثیر معنادار دارد. انگیزش کنترل‎شده بر آوای اخلاقی معلمان شهرستان شاهین‌شهر با T-Value برابر با 178/11 تأثیر معنادار دارد. مدیریت منابع انسانی مسئولیت‎پذیر اجتماعی بر آوای اخلاقی معلمان شهرستان شاهین‌شهر با میانجی‌گری انگیزش خودمختار با T-Value برابر با 645/2 تأثیر معنادار دارد و در نهایت مدیریت منابع انسانی مسئولیت‎پذیر اجتماعی بر آوای اخلاقی معلمان شهرستان شاهین‌شهر با میانجی‌گری انگیزش کنترل‎شده با T-Value برابر با 894/3 تأثیر معناداری دارد.
بحث و نتیجه‎گیری: مدیریت منابع انسانی مسئولیت‌پذیر اجتماعی به‌عنوان یک سازوکارکلیدی، انگیزش معلمان را از دو مسیر انگیزش خودمختار و کنترل‌شده تقویت می‌کند. ترکیب این دونوع انگیزش به ایجاد تعادلی پویا میان انگیزش‌ درونی و بیرونی منجر شده که زمینه‌ساز ارتقای رفتارهای اخلاقی و کیفیت عملکرد آموزشی می‌باشد. این هم‌افزایی موجب می‌شود معلمان ضمن حفظ تعهد ذاتی به اخلاق حرفه‌ای، تحت تأثیر مشوق‌های سازمانی نیز به بهبود مستمر عملکرد و رعایت استانداردهای اخلاقی متعهد باشند. ازطرفی تأکید صرف بر سازوکارهای بیرونی مانند پاداش، کنترل و ارزیابی، هرچند در کوتاه‌مدت اثربخش است؛ اما ممکن است در بلندمدت به تضعیف حس مسئولیت‌پذیری درونی بینجامد و رفتارهای اخلاقی را مشروط به مشوق‌ها کند. ازسوی‌دیگر، انگیزش خودمختار که از درک معنادار شغل، احساس خودکارآمدی و تعلق به ارزش‌های اخلاقی برمی‌خیزد، پایدارتر و عمیق‌تر است؛ اما تحقق آن نیازمند بسترسازی فرهنگی و حمایت‌های روانی است. اجرای استراتژی‎های مسئولیت‎پذیر اجتماعی در مدیریت منابع انسانی می‎تواند به ارتقای فرهنگ اخلاقی در سازمان‎ها منجر شود. سازمان‎های آموزشی باید به مسئولیت‎های اجتماعی خود توجه داشته و رفتارهای حمایتی اتخاذ کنند تا تأثیر مثبتی بر رفاه اجتماعی و اخلاقی معلمان داشته باشد. براساس‌این، معلمان به‌صورت خودجوش انگیزش یافته، نگرانی‎ها و مسائل اخلاقی محیط را پیگیری و مطرح نموده و خود نیز در رفتارهایشان مسئولیت‎پذیر و اخلاقی عمل می‎کنند. در نتیجه به‌طور تلویحی می‌توان گفت که مدیریت منابع انسانی مسئولیت‌پذیر اجتماعی با ایجاد محیطی اخلاقی و حمایتگر باعث تقویت انگیزش خودمختار معلمان می‌شود. این انگیزش به‌نوبه‌خود زمینه‌ساز افزایش آوای اخلاق خواهد بود؛ زیرا معلمان بیشتر تمایل دارند که در یک فضای شفاف و مسئولانه نگرانی‌های خود را مطرح کرده و برای بهبود رفتارهای نادرست در محیط آموزشی تلاش کنند. به‌دیگرسخن، این فرآیند نشان‌دهنده یک چرخه مثبت است که از یک محیط اخلاقی و مسئولانه شروع می‌شود و به تقویت رفتارهای اخلاقی و اجتماعی در میان معلمان منجر می‌شود.
تقدیر و تشکر: از معلمانی که در این پژوهش مشارکت داشتند و از نظرات ارزشمند سردبیر و داوران و اعضای محترم فصلنامه مطالعات دین، معنویت و مدیریت قدردانی می‌نماییم.
تضاد منافع: هیچ تضاد منافعی در این پژوهش وجود ندارد..

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Examining the Impact of Socially Responsible Human Resource Management on Moral Voice: The Mediating Role of Motivation

نویسندگان [English]

  • Farshid Aslani 1
  • Marzieh Mohammadi 2
1 . Department of Public Management, Payame Noor University, Tehran, Iran
2 Master’s Graduate, Department of Public Management, Payame Noor University, Tehran, Iran.
چکیده [English]

Extended Abstract
 
Introduction and Objectives: Introduction and Purpose:In today’s competitive world, human resources serve as a cornerstone of intellectual and social capital, playing a pivotal role in organizational success. Effective human resource management (HRM) emphasizes the need to manage human capital efficiently to enhance organizational effectiveness. Human capital becomes truly impactful when nurtured in an environment that fosters training, occupational health, and the development of ethical values. Social responsibility and HRM have emerged as two fundamental and interconnected concepts in management literature. Socially responsible HRM (SR-HRM), particularly in educational institutions, promotes social and ethical values, thereby motivating teachers to freely and critically express their opinions and suggestions for improving educational processes.This study aims to investigate the impact of SR-HRM on teachers’ moral voice, with motivation serving as a mediating variable. Moral voice refers to the expression of ethical concerns or constructive suggestions aimed at rectifying unethical situations, whether through constructive criticism, corrective proposals, or voicing dissatisfaction with unethical behaviors. SR-HRM, which directly influences employees’ ethical behaviors, plays a crucial role in creating an environment conducive to moral voice. By fostering social and ethical values, SR-HRM can motivate teachers to voice their concerns and suggestions, thereby enhancing educational quality. This research seeks to address existing gaps in the literature by examining the structural relationships between these variables.
Method:This applied research adopts a descriptive-survey methodology. The statistical population comprises 250 elementary school teachers in Shahin Shahr, Iran, in 2024. Using Cochran’s formula and simple random sampling, 151 teachers were selected as the sample. Data were collected using standardized questionnaires: the SR-HRM questionnaire (Orlitzky & Swanson, 2006), the Autonomous Motivation questionnaire (Gagné et al., 2013), the Controlled Motivation questionnaire (Guay et al., 2000), and the Moral Voice questionnaire (Lee et al., 2017). These scales demonstrated construct, convergent, and content validity. Data analysis was performed using SPSS 26 and SMART PLS 3 software, encompassing both descriptive and inferential statistics.
Findings: Structural equation modeling and Sobel test results revealed the following:SR-HRM significantly impacts teachers’ moral voice (T-Value = 14.210 > 1.96).SR-HRM significantly influences autonomous motivation (T-Value = 21.677) and controlled motivation (T-Value = 18.474).Autonomous motivation (T-Value = 8.099) and controlled motivation (T-Value = 11.178) significantly affect moral voice.SR-HRM indirectly affects moral voice through autonomous motivation (T-Value = 2.645) and controlled motivation (T-Value = 3.894).
Discussion and Conclusion: SR-HRM serves as a key mechanism that enhances teacher motivation through both autonomous and controlled pathways. The synergy between these motivations creates a dynamic balance between intrinsic and extrinsic motivation, fostering ethical behaviors and improving educational performance. While external mechanisms like rewards and evaluations may yield short-term results, over-reliance on them can undermine intrinsic responsibility and condition ethical behaviors on incentives. Conversely, autonomous motivation—rooted in meaningful work, self-efficacy, and alignment with ethical values—is more sustainable but requires cultural and psychological support.
Implementing SR-HRM strategies can elevate ethical culture in organizations. Educational institutions must prioritize social responsibilities and adopt supportive behaviors to positively influence teachers’ social and ethical well-being. Teachers motivated autonomously are more likely to proactively address ethical concerns and act responsibly. Thus, SR-HRM fosters an ethical and supportive environment, strengthening autonomous motivation, which in turn enhances moral voice. This process creates a virtuous cycle, beginning with an ethical environment and culminating in reinforced ethical and social behaviors among teachers.
Acknowledgments: We extend our gratitude to the teachers who participated in this study, as well as to the editors, reviewers, and members of the Journal of Religion, Spirituality, and Management for their valuable insights.
Conflict of Interest: The authors declare no conflict of interest.

کلیدواژه‌ها [English]

  • : Voice of Ethics
  • Motivation
  • Socially Responsible Human Resource Management
  • Teachers

مراجع

منابع
اصغرنژاد، نجف، پیروزنیا، سیما، مساوات پور، عظیمه، و مسعودیان، پریسا (1402). نقش میانجی سرمایه اجتماعی در رابطه بین مسئولیت اجتماعی و مشارکت شغلی معلمان در دهدشت. رفتار مثبت در سازمان‎های آموزشی، 1(4)، 1-20. https://doi.org/10.22098/pbeo.2023.12951.1021
امیری، عیسی، زارعی جلیانی، محسن، و رنجبر، مختار (1399). ارائه چارچوب نظری مدیریت منابع انسانی از دیدگاه علوم قرآن و حدیث. فصلنامه آموزش و بهبود منابع انسانی، 1(1)، 11-24. https://journals.iau.ir/article_682503.html
بشارتی کیوی، سعید، تابلی، حمید، فروتنی، زهرا، و برخوردار، ناصر (1404). شناسایی و رتبه‎بندی مؤلفه‎های مدیریت منابع انسانی اخلاق محور در دانشگاه پیام نور. پژوهش‎های مدیریت عمومی، 18(67)، 187-212. https://doi.org/10.22111/jmr.2024.47236.6103
پارسایی، سحر، و ترکیان تبار، منصور (1400). رابطه انگیزش با موفقیت در اجرای برنامه درسی (مطالعه موردی: معلمان زن مقطع متوسطه اول شهر خرم‎آباد). توسعه حرفه‎ای معلم، 6(4)، 29-41. https://doi.org/20.1001.1.24765600.1400.6.4.3.2
حیدری هراتمه، مصطفی (1403). نقش میانجی مدیریت منابع انسانی سبز و درآمدهای زیست‎محیطی در رابطه بین مسئولیت اجتماعی و عملکرد. فصلنامه اقتصاد محیط‎زیست و منابع طبیعی، 4(9)، 85-111. https://doi.org/10.22054/eenr.2025.82610.192
خدیوی، اسداله، کاردان حلوایی، ژیلا، و عاشقی، رویا (1403). مدل‎یابی روابط ساختاری شایستگی فرهنگی و اخلاق حرفه‎ای معلمان ابتدایی با نقش میانجی حمایت اجتماعی. توسعه حرفه‎ای معلم، 9(1)، 135-153. https://doi.org/10.48310/tpd.2024.16503.1666
رشیدی‎فرخی، یاسر، درویش، حسن، اصلانی، فرشید، و یدالهی، مهدی (1403). سیستم مدیریت منابع انسانی اخلاقی با استفاده از مدل نوآوری باز. اخلاق در علم و فناوری، ۱۹، ۶۰-۷۳. http://ethicsjournal.ir/article-1-3151-fa.html
 
رکن‎الدینی قلعه دژ، حمید، ضرغامی فرد، مژگان و زینلی پور، حسین (1401). شناسایی مؤلفه‎های اخلاق حرفه‎ای ارزیابی عملکرد و بررسی رابطۀ آنها با بهره‎وری شغلی معلمان. فصلنامه علمی تربیت اسلامی، 17(41)، 31-48. https://doi.org/10.30471/edu.2022.7758.2446
زارع، حمید، طهماسبی، رضا، و دلبری، محمد (1403). شناسایی و تبیین عوامل مؤثر بر ایفای نقش مسئولیت‎های اجتماعی در سازمان‎های فضیلت‎محور (موردمطالعه: آستان قدس رضوی). فصلنامه مطالعات دین، معنویت و مدیریت، 11(20)، 95-124. https://doi.org/10.30471/rsm.2024.10072.1354
صحت سعید، و محمدی، سمیرا (1402). مدیریت منابع انسانی از منظر قرآن کریم. اولین کنفرانس بین‎المللی و چهارمین همایش ملی مدیریت، روانشناسی و علوم رفتاری، تهران، ایران. SID. https://sid.ir/paper/1046505/fa
عسگری، پیمانه (1402). راهبردهای مدیریت ولایی در بیداری اسلامی جهت پیشرفت منابع انسانی با رویکرد مسئولیت‎پذیری و ارتقای عملکرد. فصلنامه علمی مطالعات بیداری اسلامی، 12(2)، 47-67. https://doi.org/20.1001.1.23225645.1402.12.2.3.9
عیسی‎زاده، رضا (۱۴۰۱). تأثیر توسعه منابع انسانی بر حکومت شرکتی با نقش واسطه‎ای دوگانگی سازمانی در کارکنان شهرداری غرب مازندران (پایان‎نامه کارشناسی ارشد). مؤسسه آموزش عالی نیما، دانشکده علوم انسانی.
فتحی، فاطمه، و پورعزت، علی اصغر (1403). بازپردازی مفهوم اخلاق حق‎مدار در سیستم مدیریت منابع انسانی. نشریه ایرانی مطالعات شهروندی، 1(3)، 1-28. https://doi.org/10.22052/ijcs.2024.254907.1029
فقیه، سیدمحمدعلی (1403). بررسی تأثیر انگیزش معلمان در ارتقای کیفیت نظام آموزشی (جامعه هدف: معلمان شهرهای اهواز، خرمشهر، آبادان، شادگان). چهارمین کنفرانس بین‎المللی پژوهش‎های مدیریت، تعلیم و تربیت در آموزش و پرورش، ایران. https://www.sid.ir/paper/1502740/fa
قیاسوند، نعمت اله، و شهامت، نادر (1396). اخلاق حرفه‎ای در مدیریت منابع انسانی. همایش پژوهش‎های مدیریت و علوم انسانی در ایران، ۲(۲)، ۵۳۱9-۵۳۱2. http://noo.rs/5KBJy
لگزی، کبری، مختاری، مریم، پیری، مرضیه، و جهانتیغ‎اول، حمید. (1402). راهکارهای انگیزش کارکنان آموزش و پرورش. در اولین همایش ملی مهارت‎های نو در روانشناسی و علوم تربیتی، تهران. https://civilica.com/doc/2064143
متاجی نیمور، علیه، آهنچیان، محمدرضا، کرمی، مرتضی و صالحی عمران، ابراهیم (۱۴۰۲). اخلاق و مسئولیت اجتماعی در برنامه درسی توسعه منابع انسانی و برنامه‎های آموزشی. مدیریت و برنامه‎ریزی در نظام‎های آموزشی، 16(1)، 9-26. https://doi.org/10.48308/mpes.2023.103244
محمدی، زهرا، شوقی، علی، شعبانی، اسرافیل، و ایمانی، پریسا (۱۴۰۲). مدل‎سازی تأثیر رهبری اخلاقی و فرهنگ اخلاقی بر درگیری شغلی معلمان با میانجی‎گری صدای سازمانی. فصلنامه مطالعات رهبری فرهنگی، 2(15)، 3-17. https://www.magiran.com/p2636350
موسیوند، محبوبه و بگیان، محمدجواد (1399). نقش ادراک نابرابری جنسیتی، خودانضباطی و مسئولیت‎پذیری اجتماعی در پیش‎بینی پیشرفت تحصیلی دانشجویان دختر دانشگاه‎های تهران. پژوهش‎های روانشناسی اجتماعی 10(39)، 141-162. https://doi.org/10.22034/spr.2020.234479.1497
مؤمن‎فر، زهرا، دستیار، وحید، و رمضانی، گل افروز (1400). نقش واسطه‎ای مدیریت کیفیت جامع (TQM دررابطه فرهنگ سازمانی وانگیزش شغلی (مورد مطالعه: معلمان شهر فیرزآباد). توسعه حرفه ای معلم، 6(1)، 57-77.  https://doi.org/20.1001.1.24765600.1400.6.1.4.7
References
Ali, R., Ateeq, A., Al Ani, Z., & Ali, S. A. (2023). A critical review of contemporary trends and challenges in human resource management. International Journal of Intellectual Human Resource Management, 4(2), Article 003. https://doi.org/10.46988/ijihrm.04.02.2023.003
Amiri, E., Zarei Jaliani, M., & Ranjbar, M. (2021). Presenting a Theoretical Framework for Human Resource Management from the Perspective of Quranic and Hadith Sciences. Journal of Human Resource Training and Development, 1(1), 11–24.  [In Persian]. https://journals.iau.ir/article_682503.html
Asgari, P. (2023). Velayat-Based Management Strategies in Islamic Awakening for the Advancement of Human Resources with a Responsibility and Performance Improvement Approach. Islamic Awakening Studies Quarterly, 12(2), 47–67. [In Persian]. https://doi.org/20.1001.1.23225645.1402.12.2.3.9
Asgharnezhad, N., Pirouznia, S., Mosavatpour, A., & Masoudian, P. (2023). The mediating role of social capital in the relationship between social responsibility and job engagement of teachers in Dehdasht. Positive Behavior in Educational Organizations, 1(4), 1-20. [In Persian]. https://doi.org/10.22098/pbeo.2023.12951.1021
Bavik, Y. L., Tang, P. M., Shao, R., & Lam, L. W. (2018). Ethical leadership and employee knowledge sharing: Exploring dual-mediation paths. The Leadership Quarterly, 29(2), 322–332. https://doi.org/10.1016/j.leaqua.2017.05.006
Besharati Kivi, Saeed, Tablili, Hamid, Foroutani, Zahra, & Barkhordar, Naser. (2025). Identifying and Ranking the Components of Ethical-Oriented Human Resource Management in Payame Noor University. Public Management Research, 18(67), 187–212. [In Persian]. https://doi.org/10.22111/jmr.2024.47236.6103
Chen, A., & Treviño, L. K. (2022). Promotive and prohibitive ethical voice: Coworker emotions and support for the voice. Journal of Applied Psychology, 107(11), 1973–1994. https://doi.org/10.1037/apl0001003
Chicco, Davide; Warrens, Matthijs J.; Jurman, Giuseppe (2021). The coefficient of determination R-squared is more informative than SMAPE, MAE, MAPE, MSE and RMSE in regression analysis evaluation. PeerJ Computer Science, 7, e623. https://doi.org/10.7717/peerj-cs.623
Chin, W. W. (1998). The partial least squares approach to structural equation modeling. In G. A. Marcoulides (Ed.), Modern methods for business research (pp. 295–336). Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
Deci, E. L., & Ryan, R. M. (2008). Facilitating optimal motivation and psychological well-being across life’s domains. Canadian Psychology / Psychologie canadienne, 49(1), 14–23. https://doi.org/10.1037/0708-5591.49.1.14.
Faghih, S. M. A. (2024). Investigating the Impact of Teacher Motivation on Improving the Quality of the Educational System (Target Population: Teachers in Ahvaz, Khorramshahr, Abadan, and Shadegan). 4th International Conference on Research in Management, Education, and Training in Education, [In Persian]. https://www.sid.ir/paper/1502740/fa
 
Fathi, F., & Pourezzat, A. A. (2024). Reconstructing the concept of rights-based ethics in human resource management systems. Iranian Journal of Citizenship Studies, 1(3), 1-28. [In Persian]. https://doi.org/10.22052/ijcs.2024.254907.1029
Fornell, C. , & Larcker , D. F. ( 1981 ). Evaluating Structural Equation Mmodels with Unobservable Variables and Measurement Error. Journal of Marketing Research, 18 (1), 39-5.
Gagné, M., & Deci, E. L. (2005). Self-determination theory and work motivation. Journal of Organizational Behavior, 26(4), 331–362. https://doi.org/10.1002/job.322
Ghaasvandi, N., & Shahamat, H. (2017). Professional ethics in human resource management. Conference on Management and Humanities Research in Iran, 2(2), 5312-5319. [In Persian]. http://noo.rs/5KBJy
Graves, L. M., Sarkis, J., & Zhu, Q. (2013). How transformational leadership and employee motivation combine to predict employee proenvironmental behaviors in China. Journal of Environmental Psychology, 35, 81–91. https://doi.org/10.1016/j.jenvp.2013.05.004
Guay, F., Vallerand, R. J., & Blanchard, C. (2000). On the assessment of situational intrinsic and extrinsic motivation: The Situational Motivation Scale (SIMS). Motivation and Emotion, 24(3), 175–213. https://doi.org/10.1023/A:1005614228250
Ha, M.-T., & Doan, B.-S. (2024). Exploring moral voice in Vietnam’s public sector: A study of socially responsible human resource management, public service motivation, and ethical leadership. Journal for International Business and Entrepreneurship Development, 16(1). https://doi.org/10.1504/JIBED.2024.139131
Hair, J. F., Hult, G. T. M., Ringle, C. M., & Sarstedt, M. (2022). A Primer on Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM) (3rd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
Heidari Heratmeh, M., (2025). The mediating role of green human resource management and environmental revenues in the relationship between social responsibility and performance. Environmental Economics and Natural Resources Quarterly. [In Persian]. https://doi.org/10.22054/eenr.2025.82610.192
Isazadeh, R. (2022). The impact of human resource development on corporate governance with the mediating role of organizational ambidexterity in the employees of the West Mazandaran Municipality (Master’s thesis). Nima Higher Education Institute, Faculty of Humanities. [In Persian].
Khadevi, A., Kardān Halvayi, J., & Asheghi, R. (2024). Structural relationship modeling of cultural competence and professional ethics of elementary teachers with the mediating role of social support. Teacher Professional Development, 9(1), 135-153. [In Persian]. https://doi.org/10.48310/tpd.2024.16503.1666
Kuchinke, K. P. (2023). Phenomenology and human resource development: Philosophical foundations and implication for research. Human Resource Development Review, 22(1), 36-58. https://doi.org/10.1177/15344843221139352
Lee, D., Choi, Y., Youn, S., & Chun, J. U. (2017). Ethical leadership and employee moral voice: The mediating role of moral efficacy and the moderating role of leader–follower value congruence. Journal of Business Ethics, 141(1), 47–57. https://doi.org/10.1007/s10551-015-2689-y
Legzi, K., Mokhtari, M., Piri, M., & Jahantigh Aval, H. (2023). Strategies for motivating employees in the education system. The First National Conference on New Skills in Psychology and Educational Sciences, Tehran, [In Persian]. https://civilica.com/doc/2064143
Liu, N.-T., Chen, S.-C., & Lee, W.-C. (2022). How does moral identity promote employee voice behavior? The roles of work engagement and leader secure-base support. Ethics & Behavior, 32(5), 449-467. https://doi.org/10.1080/10508422.2021.1923498
Maxwell, B., & Schwimmer, M. (2016). Seeking the elusive ethical base of teacher professionalism in Canadian codes of ethics. Teaching and Teacher Education, 59, 468-480. doi: 10.1016/j.tate.2016.07.015
Metaji nimoor, A., Ahanchiian, M. R., Karami, M., & Salehi Omran, E. (2023). Ethics and social responsibility in the curriculum of human resource development and education programs. Management and Planning in Educational Systems, 16(1), 9-26. [In Persian]. https://doi.org/10.48308/mpes.2023.103244
Mohammadi, Z., Shoghi, A., Shabani, E., & Imani, P. (2023). Modeling the impact of ethical leadership and ethical culture on teachers’ job engagement with the mediation of organizational voice. Journal of Cultural Leadership Studies, 2(15), 3-17. [In Persian]. Retrieved from https://www.magiran.com/p2636350
Momenfar, Z., Dastyar, V., & Ramazani, G. A. (2021). The mediating role of Total Quality Management (TQM) in the relationship between organizational culture and job motivation: A case study of teachers in Firuzabad. Teacher Professional Development, 6(1), 57-77. [In Persian]. https://doi.org/20.1001.1.24765600.1400.6.1.4.7
Mosayvand, M., & Bagiyan, M. J. (2020). The role of perceived gender inequality, self-discipline, and social responsibility in predicting the academic achievement of female students in Tehran universities. Social Psychology Research, 10(39), 141-162. [In Persian]. https://doi.org/10.22034/spr.2020.234479.1497
Omidi, A., & Dal Zotto, C. (2022). Socially responsible human resource management: A systematic literature review and research agenda. Sustainability, 14(4), 2116. https://doi.org/10.3390/su14042116
Orlitzky, M., & Swanson, D. L. (2006). Corporate Social Responsibility and Financial Performance: A Critical Review and Meta-Analysis. Organization Studies, 27(3), 314-328. DOI: 10.1177/0170840606061819
Parsayi, S., & TorkianTabr, M. (2021). The relationship between motivation and success in curriculum implementation (A case study of female teachers in the first secondary level in Khorramabad). Teacher Professional Development, 6(4), 29-41. [In Persian]. https://doi.org/20.1001.1.24765600.1400.6.4.3.2
Pham, N. T., Lu, J., Ogbonnaya, C., Tuan, T. H., Degbey, W. Y., & Laker, B. (2024). A more ethical workplace? How and why perceived socially responsible human resource management makes a difference. Journal of Management Studies. Advance online publication. https://doi.org/10.1111/joms.13161
Pimenta, S., Duarte, A., & Simões, E. (2023). How socially responsible human resource management fosters work engagement: The role of perceived organizational support and affective organizational commitment. Social Responsibility Journal. Advance online publication. https://doi.org/10.1108/SRJ-10-2022-0442
Rashidfarkhi, Y., Darwish, H., Aslani, F., & Yadillahi, M. (2024). Ethical human resource management system using the open innovation model. Ethics in Science and Technology, 19, 60–73. [In Persian]. http://ethicsjournal.ir/article-1-3151-fa.html
Robbins, S. P. (1998). Organizational behavior (2nd ed., A. Parsayan & S. M. Arabi, Trans.). Tehran: Cultural Research Bureau. (Original work published 1998)
Roknoddini, Q. D., H, Zarghamifard, M., & Zeinalipour, H. (2022). Identifying the Components of the Professional Ethics of Performance Appraisal and Examining Their Relationship to the Teachers’ Job Productivity. Islamic education, 17(41), 31-48. [In Persian]. https://doi.org/10.30471/EDU.2022.7758.2446
Sehat, S., & Mohammadi, S. (2023). Human resource management from the perspective of the Holy Quran. The 1st International and 4th National Conference on Management, Psychology, and Behavioral Sciences, Tehran, Iran. [In Persian]. SID. https://sid.ir/paper/1046505/fa
Shen, J., & Benson, J. (2016). When CSR is a social norm: How socially responsible human resource management affects employee work behavior. Journal of Management, 42(6), 1723–1746. https://doi.org/10.1177/0149206314522300
Shen, J., & Zhu, C. (2011). Efects of socially responsible human resource management on employee organizational commitment. The International Journal of Human Resource Management, 22(15), 3020–3035. https://doi.org/10.1080/09585192.2011.599951
Stone, M., & Geisser, F. (1975). Cross validatory choice and assessment of statistical predictions. Journal of the Royal Statistical Society, 36(2), 111-147.
Tenenhaus, M., Amato, S., & Esposito Vinzi, V. (2004). A Global Goodness-of-Fit Index for PLS Structural Equation Modeling, Proceedings of the XLII SIS Scientific Meeting. Padova: CLEUP, 739-742.
Tian, H., Zhang, J., & Li, J. (2020). The relationship between proenvironmental attitude and employee green behavior: The role of motivational states and green work climate perceptions. Environmental Science and Pollution Research, 27(7), 7341–7352. DOI:10.1007/s11356-019-07393-z
Wetzels, M., Odekkerken-Schroder, G. & Van Oppen, C. (2009). Using PLS path modeling for assessing hierarchical construct models: Guidelines and empirical illustration, MIS Quarterly, 33(1): 177.
Xiang, Y., Chen, L., Zhang, Z., & Sun, X. (2024). Does perceived greenwashing promote or inhibit ethical voice? Effects of moral disengagement and perceived competitive pressure. Journal of Business Research, 182, 114793. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2024.114793
 
Yue, C. A., Song, B., Tao, W., & Kang, M. (2024). When ethics are compromised: Understanding how employees react to corporate moral violations. Public Relations Review, 50(4), 102482. https://doi.org/10.1016/j.pubrev.2024.102482
Yuslem, N., Sugianto, S., & Ichsan, R. N. (2022). The human resource development strategies in improving employee performance in cooperatives. Jurnal Akta, 9(3), 270-289. DOI:10.30659/akta.v9i3.25745
Zare, H., Tahmasebi, R., & Dalbari, M. (2024). Identifying and Explaining the Factors Affecting the Fulfillment of Social Responsibility Roles in Virtue-Based Organizations (Case Study: Astan Quds Razavi). Journal of Religious, Spirituality and Management Studies, 11(20), 95–124. [In Persian].  https://doi.org/10.30471/rsm.2024.10072.1354
Zhao, H., Chen, Y., & Liu, W. (2023). Socially responsible human resource management and employee moral voice: Based on the self-determination theory. Journal of Business Ethics, 183, 929–946. https://doi.org/10.1007/s10551-022-05082-5
Zheng, Y., Graham, L., Farh, J., & Huang, X. (2021). The Impact of Authoritarian Leadership on Ethical Voice: A Moderated Mediation Model of Felt Uncertainty and Leader Benevolence. Journal of Business Ethics, 170(1), 133-146. https://doi.org/10.1007/s10551-019-04261-1

فایل ها

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار